مقدمه: فرهنگ، به عنوان یک نظام معنایی پیچیده و چندوجهی، برای حیات اجتماعی اهمیت حیاتی دارد، اگرچه ارائه تعریفی جامع از آن دشوار است. ارتباطات انسانی نقشی منحصر به فرد و اساسی در تکوّن، انکشاف، تبادل، تقوّم، تداوم، تطور و تکامل فرهنگ ایفا میکند. این پژوهش در صدد تبیین ترابط و تعامل فرهنگ و ارتباطات به عنوان دو موجودیت درهمآمیخته و دارای پایایی و پویایی انفکاکناپذیر است. هدف: هدف اصلی تحقیق، تبیین ترابط و تعامل فرهنگ و ارتباطات به عنوان دو موجودیت درهمآمیخته و دارای وابستگی متقابل عمیق است. روششناسی: این مطالعه از روش بررسی تحلیلی و انتقادی دیدگاهها و نظریههای ارائه شده در این خصوص و استنباط دیدگاه مرجح و مؤید استفاده میکند. یافتهها: فرهنگ، به عنوان یک منظومه متراکم و انباشتیافته از معانی مشترک، قویاً برای آفرینش، تبادل و انتقال بیننسلی خود به ارتباطات انسانی وابسته است. متقابلاً، ارتباطات انسانی نیز تنها در پرتو هدایتگریهای عام فرهنگ (شامل باورها، ارزشها، هنجارها، الگوها، آرمانها و نمادها) سازماندهی و راهبری میشود. ظهور رسانههای جمعی و اجتماعی، به ویژه رسانههای جهانگستر، و همچنین جهانیشدن، فرایندهای تعامل فرهنگ و ارتباطات را هم در درون جوامع و هم در پهنه جهانی، فوقالعاده گسترده، متنوع، متکثر، عمیق و پیچیده ساخته است. نتیجهگیری: مطالعه نتیجه میگیرد که فرهنگ و ارتباطات به لحاظ وجودی دارای وابستگی متقابل چندگانه هستند. ارتباطات برای تکوّن و تداوم فرهنگ حیاتی است، در حالی که فرهنگ چارچوب کنشهای ارتباطی را فراهم میآورد. این رابطه پویا در جهان جهانیشده به طور پیوسته در حال گسترش و تعمیق است.
جامعه پژوهی